توهم حل مشکلات از مسیر مذاکره ناشی از بی‌اطلاعی از دین است/ یاری نصرت الهی در گرو پایبندی به عهد توحیدی است

عضو مجلس خبرگان رهبری با تأکید بر اینکه حاکمیت مطلق اراده الهی بر تمامی جنود آسمان و زمین، جبهه حق را به ابرقدرت بلامنازع مبدل ساخته است، تصریح کرد که اتکا به مذاکره با دشمنان و میل به سوی ظالمان موجب قطع نصرت پروردگار می‌شود و تحقق وعده‌های قطعی الهی تنها در گرو پایبندی همه‌جانبه به عهد بندگی و ربوبیت است.

به گزارش روابط‌عمومی مؤسسه امام خمینی ره، آیت‌الله غلامرضا فیاضی، عضو مجلس خبرگان رهبری، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و عضو هیئت امنای مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) به تبیین حقیقت قدرت لایزال الهی در هدایت تاریخ و ضرورت استقامت بر مدار توحید پرداخت.

وی در طلیعه سخنان خود با استناد به کلام‌الله مجید اظهار داشت: خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرمایند: «وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»؛ بدین معنا که تمامی لشکریان آسمان‌ها و زمین تحت اراده مطلقه پروردگار قرار دارند؛ زیرا این تنها مشیت اوست که بر سراسر عالم حاکمیت دارد و هر موجودی در هر نقطه‌ای از هستی، بنده‌ای در پیشگاه الهی به شمار می‌رود، چنان‌که قرآن می‌فرماید: «إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا».

عضو مجلس خبرگان رهبری با تحلیل جایگاه مؤمنان در پرتو این قدرت بی‌پایان افزود: هنگامی که قدرتی بی‌نهایت نظیر ذات اقدس الهی که تمام اسباب و عوالم کارگزار او هستند، پشتیبان گروهی باشد، آن جبهه ابرقدرت اول و بلامنازع در جهان خواهد بود و هیچ رتبه‌ای پس از آن متصور نیست. ذات پروردگار منشأ قدرت نامتناهی است و هیچ حرکتی در جهان ماده بدون اراده و اذن او تحقق نمی‌یابد.

وی تسلط حق بر محاسبات باطل را جلوه‌ای از این حاکمیت برشمرد و بیان کرد: خداوند گرچه به انسان‌ها اختیار عطا کرده است، اما مشیت خویش را بر اراده آنان حاکم می‌سازد. به عنوان نمونه، هنگامی که خلبان خبیث و نجس جبهه کفر درصدد فرود برمی‌آید، هدایت او به خطا و اصابت به ناو خودی و به آتش کشیدن آن سازوکار نظامی، دقیقاً در قلمرو اراده و تقدیر پروردگار شکل می‌گیرد. بر همین اساس، در قرآن کریم با بیانی صریح آمده است: «إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ» که نشان می‌دهد با استقرار نصرت الهی، هیچ نیرویی تاب ایستادگی در برابر جبهه حق را ندارد.

آیت‌الله فیاضی با اشاره به پرسش‌های تاریخی پیرامون چرایی عدم تحقق برخی دعاها تصریح کرد: در روایتی وارد شده است شخصی نزد امام صادق (ع) آمد و در خصوص آیه شریفه «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ» پرسید که چرا با وجود وعده قطعی خداوند مبنی بر اجابت، این امر حاصل نمی‌شود. استجابت دعا یک قضیه شرطیه لزومیه است که درست مانند حدیث شریف سلسله‌الذهب از امام رضا (ع) در نیشابور پیرامون حصن توحید، تحقق آن مشروط به تحقق شروط الهی است. امام صادق (ع) در پاسخ تأکید فرمودند که دعا حتماً مستجاب می‌شود، اما این وعده وابسته به وفای به پیمان با خداوند است؛ همان‌گونه که در آیه دیگر می‌فرماید: «وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ».

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم عهد بنیادین میان انسان و پروردگار را میثاق ربوبیت دانست و گفت: پیمانی که خداوند از همه انسان‌ها ستانده است با ندای «أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ» تعریف می‌شود. پذیرش ربوبیت بدین معناست که ما به مدیریت همه‌جانبه پروردگار بر جهان گردن نهاده‌ایم. التزام به این امر اقتضا می‌کند که در هر دوراهی و لحظه از زندگی، مسیری را انتخاب کنیم که منطبق بر خواست و رضایت الهی باشد؛ نه آنکه بر مبنای غفلت یا پیروی از شیاطین و هوای نفسانی عمل نماییم.

وی پیروی از هوای نفس را نوعی شرک عملی خواند و تصریح کرد: انسان‌هایی که صرفاً بر اساس دل‌خواسته‌ها و تمایلات شخصی گام برمی‌دارند، عملاً جایگاه ربوبیت الهی را نادیده می‌گیرند. وقتی پروردگار از گناهانی نظیر دروغ نهی می‌کند و شخص بر مدار خواست خود بر آن اصرار می‌ورزد، در حقیقت ادعای خدایی کرده است و انحراف اصلی بشر دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود.