قم و حضرت معصومه(س) کانون زمینه‌سازی ظهور و تکامل تمدن بشری هستند

قم و حضرت معصومه(س) کانون زمینه‌سازی ظهور و تکامل تمدن بشری هستند

عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) با تشریح ابعاد تمدنی، معرفتی و فقهی بارگاه منور کریمه اهل‌بیت(س)، محوریت علمی و معنوی این بانوی بزرگوار در شهر مقدس قم را پیش‌درآمدی بنیادین برای تکامل حیات معنوی بشریت و بسترسازی ظهور منجی عالم بشریت دانست.

 

به گزارش روابط عمومی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، حجت الاسلام احمد ابوترابی طی گفتگویی با اشاره به جایگاه قدسی و ملکوتی حضرت فاطمه معصومه(س) با اشاره به صدور سفارش‌ها و رهنمودهای متعدد از سوی چهار امام معصوم(ع) پیرامون فضایل حضرت فاطمه معصومه(س) اظهار کرد: در میان تمامی بیانات ائمه اطهار(ع)، فراز درخشان نقل‌شده از امام جعفر صادق(ع) از جایگاه منحصربه‌فردی برخوردار است؛ آنجا که حضرت با صراحت بیان می‌دارند تمام پیروان مکتب اهل‌بیت(ع) با شفاعت این بانوی مکرمه پای در بوستان بهشت خواهند نهاد و این حقیقت نشان‌دهنده گستره نامحدود و جهان‌شمول عنایات ایشان به جامعه ایمانی است.

 

این استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: گستره واژه شیعیان در کلام امام صادق(ع) تمام رهروان صراط ولایت را در تمامی اعصار دربرمی‌گیرد و مرزهای زمانی را درمی‌نوردد، به گونه‌ای که حتی مؤمنان هم‌عصر امام ششم که پیش از ولادت جسمانی این بانو زیسته‌اند نیز در دایره این شفاعت فراگیر جای دارند و تنها استثنای عقلی در این پیوند، خود ذوات مقدسه معصومین(ع) به شمار می‌روند.

 

وی تصریح کرد: پیوند میان رسالت حضرت معصومه(س) با مأموریت‌های تاریخی ائمه اطهار(ع) حکایت از بسترسازی ایشان برای واقعه عظیم مهدویت دارد؛ زیرا بر پایه نصوص روایی، قم و ساکنان مؤمن آن در عصر آخرالزمان در جایگاه رفیع حجت الهی استوار می‌شوند و اگر این پایگاه توحیدی و اهالی آن وجود نداشته باشند، نظام زمین تاب حیات نخواهد داشت.

 

«قم کانون هدایت جهانی و زمینه‌ساز ظهور است»

ابوترابی با تأکید بر اینکه پایگاه علمی قم بشریت را در آستانه ظهور به معارف حق رهنمون می‌سازد گفت: تحقق کامل بلوغ معرفتی و تکامل تمدنی بشر در سایه‌سار حکومت جهانی منجی موعود رقم می‌خورد و پایه‌گذاری این حرکت در قم با محوریت و برکت مرقد مطهر حضرت معصومه(س) شکل گرفت و فقاهت و مکتب اجتهادی شیعه در جوار این بارگاه ملکوتی انسجام یافت.

 

وی با یادآوری جلوه‌ای از نبوغ و احاطه علمی آن حضرت در سنین طفولیت یادآور شد: در تاریخ ثبت است که آن بانو در هفت‌سالگی و در غیاب پدر بزرگوار خویش، پاسخگوی دقیق پرسش‌های دشوار فقهی کاروان شیعیان شدند؛ رخدادی که هنگام بازگشت کاروان و مواجهه با حضرت موسی بن جعفر(ع)، عبارت افتخارآفرین و عمیق «فداها ابوها» را از لسان مبارک امام هفتم برای دختر گرانقدرش جاری ساخت.

 

عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) با اشاره به بیانی اخلاقی از مرحوم دولابی پیرامون سیره فداکاری پیشوایان دین خاطرنشان کرد: حضرات معصومین(ع) همواره در سلام، تواضع، هدایت و مهرورزی بر همگان پیشی می‌گرفتند و تمامی وجود خویش را فدای رشد و هدایت امت می‌نمودند؛ بر همین اساس، جایگاه والای شفاعت‌آفرینی حضرت معصومه(س) برای جمیع شیعیان نیز تجلی همین کرامت و ایثار خاندان عصمت و طهارت است.

 

وی تأکید کرد: حضور معنوی و برکات ملکوتی کریمه اهل‌بیت(س) نباید در حاشیه حیات فردی شیعیان قرار گیرد، بلکه نیازمند بازشناسی عمیق و نقش‌آفرینی مؤثر در ابعاد گوناگون رفتاری، سلوکی و علمی هر فرد مسلمان است.

 

«توسل به کریمه اهل‌بیت(س) گشایش‌گر مراتب معرفتی است»

حجت الاسلام ابوترابی با نقل روایتی تاریخی از قول مرحوم سید هادی خسروشاهی درباره برادر اندیشمندش مرحوم سید احمد خسروشاهی اضافه کرد: آن دانشمند فرزانه که به عنوان مستشکل برجسته و اثرگذار درس مؤسس حوزه علمیه قم، مرحوم آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری شناخته می‌شد، در دوره‌ای از دوران تحصیل خویش از توفیق استمرار در زیارت بارگاه مطهر قم غفلت ورزیده و صرفاً به عزیمت‌های تابستانی به بارگاه امام رضا(ع) بسنده می‌کرد.

 

وی عنوان کرد: بر پایه این رخداد، پس از عزیمت ایشان به مشهد مقدس و رویارویی با طلبه‌ای پاک‌طینت به نام شیخ رضا کتاب‌فروش در مدرسه فیضیه، آن فرد روشن‌ضمیر با کشف باطنی حوائج پنهان علمی و معنوی وی، خاطرنشان ساخت که دستیابی به این مقاصد بلند از مسیر درس و بحث صِرف میسر نبوده و مشروط به جلب رضایت قلبی حضرت فاطمه معصومه(س) در قم است.

 

این استاد حوزه بیان کرد: آن محقق برجسته پس از درک این حقیقت و بازگشت به شهر مقدس قم، رویکرد پیشین خود را اصلاح نمود و ضمن مداومت بر تشرف روزانه به بارگاه منور کریمه اهل‌بیت(س)، تواضع و خضوع علمی را سرلوحه حیات خویش قرار داد.

 

وی گفت: پیوند معنوی با آستان مقدس فاطمی در قم، شاه‌کلید گشایش درهای معرفت و توفیقات بزرگ علمی است و باید قدردان این موهبت الهی در جهت ارتقای فردی و اجتماعی باشیم.

 


انتهای متن