توکلی: فاصله از توسعه منفعل در جنگ وجودی ضروری است

فاصله از توسعه منفعل در جنگ وجودی ضروری است
 
عضو هیئت علمی مؤسسه‌ امام خمینی(ره)  گفت: جنگ وجودی کنونی زمینه‌ای برای فاصله گرفتن از برنامه‌های توسعه منفعل و وابسته به بیگانه است.
 
محمدجواد توکلی عضو هیئت علمی مؤسسه‌ امام خمینی(ره)  ضمن تأکید بر باطل بودن دوگانه جنگ و توسعه گفت: جنگ کنونی مقابل آمریکا و اسرائیل از ابتدای انقلاب اسلامی مورد انتظار بود چراکه آمریکا و صهیونیزم همواره درصدد ضربه زدن به انقلاب اسلامی بوده‌اند؛ از ایجاد و تحریک گروهک‌ها و فرقه‌های انحرافی گرفته تا جنگ هشت ساله نیابتی با سردمداری صدام و سایر جنگ‌های نیابتی در کردستان، سیستان؛ همه جلوه‌هایی از جنگ وجودی است.
 
وی افزود: لشکرکشی کنونی فقط صریح‌تر از گذشته شده و دشمن برای تعیین تکلیف خود با انقلاب اسلامی مستقیماً به میدان آمده‌ است؛ بنابراین این جنگ، انتخاب ما نیست بلکه ما در حال دفاع از بقای خود و حفظ تمامیت ارضی هستیم.
 
توکلی با اشاره به تحلیل رفتن قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا خصوصا در مقایسه با رقبای جدید همچون چین و روسیه تصریح کرد: هژمونی دلار آمریکا به خطر افتاده است؛ از این رو دارد خود را به آب و آتش می‌زند که در این جنگ قدرت، بتواند نظمی را که در چند دهه اخیر با پیشتازی ایران و جبهه مقاومت رو به زوال می‌رود را حفظ کند.
 
 
عقلانیت انقلابی امام شهید جامعه را از دو قطبی‌شدن دور می‌کرد
عضو هیئت علمی مؤسسه‌ امام خمینی(ره) ابراز کرد: امریکا در این منازعه، ناخواسته برگ برنده‌ای به نام تنگه هرمز را به دست ایران داد و ما هم خوب استفاده کردیم و از سوی دیگر بسیاری از سرمایه‌ها و پایگاه‌های منطقه‌ای‌ خود را از دست داد و هیمنه‌اش در جهان به صورت آشکار شکسته شد.
 
وی خاطرنشان کرد: درست است که ما آسیب‌هایی دیده‌ایم؛ ولی دشمن بیش از ما آسیب دیده و اگر استقامت کنیم، در آینده اوضاع بهتری خواهیم داشت؛ از حالت تحریم و نه جنگ نه صلح رها می‌شویم و حتی چه بسا همسایگان ما هم مسیر خود را از آمریکا جدا کنند. آینده این جنگ، روشن است و جبهه مقاومت قوی‌تر از گذشته مسیر را ادامه خواهد داد.
 
توکلی جنگ کنونی را زمینه‌ خوبی برای آسیب‌شناسی بهتر برنامه‌های پیشرفت کشور دانست و یادآور شد: ظرفیت جنگ می‌تواند به ما کمک کند تا از برنامه‌های توسعه که منفعل، وابسته به بیگانه و ناهماهنگ با اقتصاد مقاومتی بوده است، فاصله بگیریم و مسیرهای خشکی و کریدورها را تقویت کنیم. این یک فرصت برای بازسازی و آرایش جدید سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی است.
 
 

انتهای متن