تکیه بر روش‌های تربیتی مبتنی بر تعقل؛ راهکار اصلی مقابله با بدحجابی

1405/05/29 اخبار ravabet2

تکیه بر روش‌های تربیتی مبتنی بر تعقل؛ راهکار اصلی مقابله با بدحجابی / تبیین «چرایی» به جای دیکته کردن احکام
 
حجت‌الاسلام کاظمی در سلسله نشست‌های تبیینی خود با اشاره به ریشه‌های متنوعِ چالش حجاب در جامعه، عامل اصلیِ تداوم این وضعیت را ضعف در شیوه‌های تربیتیِ والدین دانست.
 
به گزارش روابط عمومی موسسه آآموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، حجت‌الاسلام کاظمی در قرارگاه مصباح الهدی اظهار کرد: در آسیب‌شناسی مسئله حجاب، باید پنج عاملِ «اجتماعی-فرهنگی»، «شناختی»، «روان‌شناختی»، «سیاسی» و «تربیتی» را به صورت دقیق بررسی کرد. وی با تشریح این موارد توضیح داد: فشارهای محیطی در دانشگاه و مدرسه، ضعف در ایمان و اعتقادات، میل به دیده شدن و شهرت‌طلبی در فضای مجازی، و همچنین القائات دشمن که حجاب را به حمایت از نظام و حکومت گره زده است، همگی در وضعیت کنونی نقش دارند؛ اما هیچ‌یک از این عوامل، علت اصلی و ریشه‌ای محسوب نمی‌شوند.
 
این استاد حوزه و دانشگاه با تأکید بر اینکه «تربیت» پایه و اساس مواجهه با بدحجابی است، افزود: بسیاری از معضلاتِ اعتقادی و رفتاریِ امروز جوانان، ناشی از عدم آموزشِ تفکر انتقادی در خانواده‌هاست. وی با اشاره به اینکه بسیاری از پدران و مادران با نادیده گرفتنِ نیازهای عاطفی فرزندان در دوران نوجوانی، آنان را به سمتِ جلبِ توجه در شبکه‌های اجتماعی سوق می‌دهند، هشدار داد: زمانی که دختر نوجوان در خانه به دلیل سنِ رشدِ خود، نیاز به دیده شدن دارد و این نیاز توسط والدین تأمین نمی‌شود، ناخودآگاه برای دریافتِ لایک و توجه به سمتِ فضای مجازی و خودنمایی می‌رود و این یک دومینویِ خطرناکِ روانی است.
 
حجت‌الاسلام کاظمی با ذکر تجربه‌ای میدانی از برگزاری دوره‌ای با عنوان «مهارت‌های تفکر نقادانه» برای ۲۵ دختر با پوشش‌های نامتعارف، گفت: در این دوره، بدون آنکه مستقیم از حجاب یا دین سخنی به میان آید، بر روی قدرت تشخیص و تعقل تمرکز کردیم. نتیجه این تمرین ذهنی، خودآگاهیِ این افراد نسبت به جایگاه و ارزش وجودی‌شان بود که باعث شد بخش عمده‌ای از آن‌ها به صورت خودجوش به حجاب پایبند شوند؛ چرا که متوجه شدند حجاب یک محدودیت نیست، بلکه نوعی «مراقبت عقلانی» از خود است.
 
وی در بخش دیگری از سخنان خود، با انتقاد از روش‌های سنتیِ تحمیلِ دین به فرزندان، خاطرنشان کرد: اگر اعتقادات دینی در سنین پایه (حدود ۱۱ سالگی) و با تکیه بر استدلال و گفتگو برای فرزندان تبیین نشود، در آینده فرد قدرت دفاع منطقی از عقاید خود را نخواهد داشت. وی با ذکر مثال‌هایی از نحوه گفتگو با فرزندان پیرامون نماز و ضرورت‌های دینی، تأکید کرد که باید با استفاده از پرسش و پاسخ فعال، به فرزندان کمک کرد تا خود به چراییِ احکام برسند و والدین نباید این فرایند را به سنین نوجوانی موکول کنند.
 
این کارشناس دینی در پایان با هشدار نسبت به شکافِ تربیتی میان نسل‌های گذشته و نسل «بومی دیجیتال» امروز، تصریح کرد: شیوه‌های تربیتیِ عصرِ حاضر باید با اقتضائاتِ زمانه منطبق شود. وی از خانواده‌ها خواست تا با پرهیز از رفتارهای دستوری و دیکته کردنِ صرف، بر مهارت‌های شناختیِ فرزندان خود سرمایه‌گذاری کنند تا آنان در مواجهه با جریاناتِ فکری و فشارهایِ اجتماعیِ دشمن، بتوانند با تکیه بر عقلانیت و قدرتِ تشخیص، مسیر صحیح را انتخاب کنند و در برابرِ هجمه‌های فرهنگی واکسینه شوند.
 
 
انتهای متن