
تقابل دو بینش «تعهد به فقاهت» و «غربگرایی مادی» همچنان ادامه دارد/ لزوم مرزبندی میان انقلابی مثبت و منفی
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی با واکاوی پیشینه تاریخی تقابل دو جریان فکری در کشور از پیش از انقلاب تاکنون، به تشریح تفاوتهای بنیادین میان جریان انقلابی متعهد به وحی و جریان غربگرای مادیگرا پرداخت و بر لزوم هوشیاری در برابر خطاهای محاسباتی مسئولان که ناشی از عدم باور به سنن و نصرتهای الهی است، تأکید کرد.
به گزارش روابطعمومی مؤسسه امام خمینیره،حجتالاسلام قاسم روانبخش در سخنانی در قرارگاه مصباح الهدی با اشاره به ریشههای تاریخی درگیری جبهه حق با جریان کفر، ظلم و نفاق، به تبیین دو نگاه حاکم بر این عرصه پرداخت و اظهار کرد: از پیش از پیروزی انقلاب اسلامی تا به امروز، دو نگاه و جریان فکری متفاوت در کشور وجود داشته است. ما اعضای جریان مقابل را لزوماً متهم به خیانت یا باطل بودن مطلق نمیکنیم؛ چرا که ممکن است در میان آنها افراد خائن هم باشند، اما کل این جریان بیشتر دچار نوعی کجفهمی، فهم غلط و خطای محاسباتی است.
وی با اشاره به تفاوتهای آشکار نگاه امام خمینی (ره) با جریان نهضت آزادی در دوران مبارزات پیش از انقلاب، گفت: در آن دوران، چهرههایی مانند مهندس بازرگان و تیم او در نهضت آزادی مدعی انقلابیگری بودند. این افراد در مسائل فردی و ظواهر مذهبی همچون نماز، روزه و روضه ملتزم بودند، اما نگاه سیاسی آنها سازش با شاه و آمریکا بود. بازرگان معتقد به سیاست «گام به گام» بود و اعتقاد داشت نباید با شاه و آمریکا درافتاد، بلکه باید با تشکیل مجلسی تحت نظارت سلطنت و تعامل با آمریکا کار را پیش برد.
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی به موضع صریح و انقلابی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در مقابل این تفکر اشاره کرد و افزود: نگاه امام (ره) کاملاً در نقطه مقابل قرار داشت. امام معتقد بودند حکومت سلطنتی و شاهنشاهی نه مبنای شرعی دارد و نه مبنای عقلانی؛ لذا این بساط باید از کشور جمع شود. ایشان از همان سال ۱۳۴۲ و در سخنرانی تاریخی خود در فیضیه، دشمن اصلی ملت، قرآن و پیشرفت علمی کشور را اسرائیل و آمریکا معرفی کردند و بر لزوم محو رژیم صهیونیستی پای فشردند. امام (ره) بر توان داخلی جوانان تکیه داشتند و شعار «ما میتوانیم» را در جامعه نهادینه کردند، در حالی که جریان غربگرا حتی در زمان دستگیری امام حاضر به صدور یک بیانیه هم نشد.
حجتالاسلام روانبخش با تبیین تقسیمبندی رهبر معظم انقلاب درباره دو صنف انقلابی، تصریح کرد: رهبر انقلاب جوانان را به سمت «انقلابی مثبت» بودن هدایت میکنند. انقلابی مثبت کسی است که خود را در مسیر اهداف انقلاب به خطر میاندازد و هر جا کشور به او نیاز داشته باشد—از جبهه جنگ تا میدان اقتصاد—حاضر است. در مقابل، «انقلابی منفی» به دنبال عافیتطلبی، رفاه شخصی و آسایش خود است و از ورود به میدانهای پرخطر پرهیز میکند و معتقد است نباید با قدرتها درگیر شد.
وی با بازخوانی نامه تاریخی شهید بهشتی به امام راحل در اسفندماه سال ۱۳۵۹، گفت: شهید بهشتی در همان سالهای نخستین انقلاب، دو بینش متقابل را در کشور شناسایی و تبیین کرد. بینش نخست، متعهد و ملتزم به فقاهت و اجتهاد پویا است که خود را در برابر وحی، کتاب و سنت مسئول میداند. در مقابل، بینش دیگری قرار دارد که گرچه کاملاً از وحی بریده نیست، اما در عمل تعهد و پایبندی چندانی به آن ندارد. این جریان با نگاه مادیگرایانه، آیات نصرت الهی در قرآن را مخصوص دوران صدر اسلام میداند و محاسبات خود را صرفاً بر اساس ابزارهای مادی و تجهیزات نظامی دشمن تنظیم میکند.
عضو مجمع نمایندگان استان قم در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از اظهارات برخی مسئولان در ادوار مختلف، خاطرنشان کرد: خطای محاسباتی برخی مسئولان، که نمونه آن را در اظهاراتی همچون «دوران گفتمان است و نه موشک» دیدیم، ناشی از همین تفکر مادیگرا است و این تفکر چون مجهز به روحیه استقامت نیست، مرعوب بمب اتم، هواپیماهای اف-۳۵ و تسلیحات نظامی دشمن میشود و با نادیده گرفتن نصرت الهی، تنها راه نجات کشور را سازش و بستن با غرب میداند؛ در حالی که وعده خدا برای یاری مجاهدان راه حق، قطعی و تخلفناپذیر است.
وی افزود: آنچه در برابر ملت ایران قرار دارد، آزمونی برای نشان دادن توان ایستادگی و اقتدار کشور است و جمهوری اسلامی میتواند با اتکا به ظرفیتهای داخلی و اراده مردم مسیر خود را ادامه دهد.
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی با اشاره به حضور مردم در صحنه ادامه داد: حضور مردم در خیابانها را باید نشانهای از اراده آنان برای انتقام دانست و ملت ایران با حضور خود نشان داده است که برای تحقق دستورات ولی خدا در میدان حضور دارد.
روانبخش تأکید کرد: پرچم انتقام برافراشته است و کسی نمیتواند در برابر خواسته مردم برای انتقام ایستادگی کند.
وی خاطرنشان کرد: تجربه سالهای گذشته نشان داده است که تکیه بر بیگانگان نمیتواند ضامن پیشرفت کشور باشد و مسیر اقتدار ایران از ایستادگی بر توان داخلی، حفظ آرمانهای اسلامی و حضور مردم در صحنه میگذرد.
انتهای متن