بسم‌اللّه الرحمن الرحيم

بسم‌الله ‌الرحمن ‌الرحیم

امام حسين( علیه السّلام) : «ألا و إنّ الدّعي بن الدّعي قد رکز بين اثنتين بين السّلّة و الذلّة و هيهات منا الذلّه»

مردم شريف و مقاوم ايران

ما جمعي از اساتيد دانشگاه‌ها و حوزه‌هاي علميه کشور، ضمن تشکر از تلاش‌هاي اعضاي شوراي عالي امنيت ملي و تيم مذاکره‌کننده، بر اساس وظیفه شرعی و نخبگانی خود، لازم مي‌دانيم باختصار نکاتي را درباره تفاهم‌نامه و مذاکرات، متذکر شويم:

۱. بررسی تاریخی تحولات ایران از دوران قاجار تاکنون نشان می‌دهد که ریشه اصلی عقب‌ماندگی‌ها، نه کمبود امکانات، بلکه «عدم شناخت ظرفیت‌های عظیم ملی»، «بی‌اعتمادی به توان داخلی»، «رویکرد پیشرفت برون‌زا»، «اتکا به کشورهاي غربي» و «عدم مقاومت در مقابل استعمارگران» بود. انقلاب اسلامي با رويکرد استقلال، تکیه بر توانمندی‌های درونی و استعما‌رستيزي، در تضاد با گفتمان وابستگي شکل گرفت. در طول نزديک به نيم قرن از حيات جمهوري اسلامي، تقابل دو گفتمان با فراز و نشيب‌هايي همراه بود که مي‌توان نتايج غلبه هر گفتمان را در پيشرفت واقعي يا عقب‌ماندگي کشور، منصفانه قضاوت کرد؛

۲. جنگ اخير، به وضوح «ظرفيت‌هاي بالا و اقتدار جمهوری اسلامی» و «ضعف و افول هژمونی دولت مستکبر آمریکا» را به اثبات رسانید. با وجود این، متاسفانه عمق تحول و توازن قدرت، به درستی توسط برخی مسئولان و نخبگان درک نشده است و اين امر خود را در تصميم‌گيري اعضاي شوراي عالي امنيت ملي و تيم مذاکره‌کننده در خصوص تفاهم‌نامه نشان داد. دلالت‌هاي ضمني پيام‌هاي مقام معظم رهبري، در کنار رصد برخي گزارش‌ها، بيانگر آن است که ذهنيت برخي مسئولانِ تصميم‌گير در مذاکراتِ منتهي به امضاي تفاهم‌نامه، مبتني بر انگاره‌هايي چون «عدم تاب‌آوري مردم در صورت تداوم جنگ»، «بيشتر بودن هزينه مقاومت از هزينه سازش»، «لزوم اعطاي امتيازهاي مهم به دشمنان» و «اعتماد به دشمن براي تحقق تعهدات» بوده است؛ اموري که با واقعیت‌های میدانی انطباق ندارد؛

۳. نقد تفاهم‌نامه به معنای نادیده گرفتن برخي منافع حاصله از آن براي ايران نیست، بلکه مسئله اساسی، «منطق مذاکره» است. جمهوری اسلامی در موضع پیروز و آمریکا در موضع استیصال قرار داشت؛ لذا در چنین شرایطی، اعطای هرگونه امتیاز راهبردی که منجر به بازسازی قوای دشمن و تضعیف توان بازدارندگی ایران شود، خطایی راهبردی است. نباید اجازه داد دشمنِ شکست‌خورده، از طریق میز مذاکره، ضعف‌های خود را جبران و زمینه را برای تعرّضات آتی فراهم کند؛

۴. از منظر شرع و قانون اساسی کشور، فصل‌الخطاب در سیاست‌های کلان، ديدگاه ولی‌فقیه است. متأسفانه گزارش‌ها حاکی از تخلف از نظرات صریح مقام معظم رهبری در فرایند مذاکرات است. مسأله، نه صرفا اختلاف نظر اوليه با رهبري، بلکه اصرار بر دیدگاه‌های شخصی در مقابل ولي فقيه و تحمیل آن‌ها بر نظام است. آنچه موضوع را تلخ‌تر مي‌کند، انتسابِ تصمیمات و تفاهم‌نامه به مقام معظم رهبري برای جلوگیری از نقدِ دلسوزانة نخبگان و مردمِ مقاوم بود؛

۵. ما ضمن درخواست از مسئولانِ خاطي جهت عذرخواهی در پیشگاه رهبری و ملت، به پيروي از مقام معظم رهبري «منتظر تحقق شروط» هستيم. در همين زمينه،‌ با توجه به اين‌که طبق صريح بند ۱۳ تفاهم‌نامه،‌ شروع مذاکرات در خصوص توافق نهايي، منوط به اجرای برخي بندها شده است، از تیم مذاکره‌کننده و شخص جناب دکتر قاليباف مجدّانه مي‌خواهيم، پيش از اجراي کامل و ملموس بندهاي ۱، ۴، ۱۰و ۱۱ از سوي دولت آمريکا، از هر گونه نشست و مذاکره جديد خودداري کنند تا مشروعيت اقداماتِ تيم مذاکره‌کننده، بيشتر زير سؤال نرود؛

۶. پس از اجراي کامل بندهاي فوق توسط آمريکا، انجام مذاکرات بعدي، طبق فرموده مقام معظم رهبري، «به معنای پذیرش نظر دشمن نخواهد بود»؛ بنابراين، در صورت شکل‌گيري مذاکرات، تیم مذاکره‌کننده براي مشروعيت و الزامي شدن اقدامات خود، موظف است برخلاف تجربیات تلخ گذشته، نظرات رهبري را به طور دقیق و کامل، ملاک عمل قرار دهد و به هيچ وجه از چارچوب‌‌هاي مورد نظر معظم له خارج نشود؛

۷. در پایان، اعلام می‌داریم که ملت سلحشور و عاشورایی ایران، ضمن حفظ وحدت و انسجام ملی، بر صراط مستقیم خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید ايستاده‌اند و عدول از فرامين ولي فقيه و نائب الامام را تحمل نخواهند کرد و هرگونه نافرماني، با سد مستحکم مقاومت مردمی مواجه خواهد شد.

  والسلام عليکم و رحمة‌اللّه و برکاته

 جمعی از اساتید دانشگاه‌‌ها و حوزه‌های علمیه کشور

دریافت فایل اسامي کامل امضاکنندگان بيانيه (به ترتيب الفبا)

انتهای پیام