عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) گفت: نظم سیاسی اسلام‌پسند، اساساً یک «نظم سیاسی طبقاتی‌اندیش» نیست و معیار ارزش در نظم سیاسی اسلام، عدالت‌محوری، ظلم‌ستیزی، رسیدگی به محرومان و احقاق حقوق مظلومان است.

به گزارش روابط عمومی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، حجت الاسلام احمدحسین شریفی در گفتگویی ضمن تشریح «حکمرانی شایسته» و «حکمرانی طبقاتی» اظهار کرد: یکی از لیبرال‌های وطنی جدیداً در مصاحبه‌ای گفته است که نباید اجازه داد که افراد طبقه پایین، وزیر و وکیل و مدیر بشوند و وزیران و نمایندگان مجلس حداقل باید از طبقه متوسط به بالا باشند و اگر کسی در دوران کودکی اتاق مستقل نداشته است، نمی‌تواند عزت و شوکت ایران را تأمین کند.

رئیس دانشگاه قم بیان کرد: بیش از یک سده است که در میان برخی از نویسندگان غرب، بحث از نقش محیط زندگی و شرایط اقلیمی و طبقه اجتماعی در افکار و اندیشه‌ها و رویکردهای صاحب‌نظران برجسته شده است و عده‌ای کوشیده‌اند در تأیید یا رد نظریات علمی به درستی یا نادرستی منشأ اجتماعی یا بهنجار یا نابهنجار بودن محیط زندگی افراد تمسک کنند.

وی ادامه داد: در این رابطه باید گفت هر چند محیط رشد و طبقه اجتماعی، می‌تواند در شخصیت افراد نقش‌آفرین باشد، اما اولاً، نمونه‌های نقض فراوان دارد و ثانیاً، هیچ استدلال قطعی و مطمئنی به سود آن اقامه نشده است و به نظر می‌رسد که نتوان اقامه کرد.

عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) ‌گفت: درست در نقطه مقابل دیدگاهی که متأثر از نظام سرمایه‌داری و به پیروی از نظم سیاسی لیبرال دموکراسی، معتقد است افراد طبقه پایین نمی‌توانند در خدمت منافع اجتماعی باشند و به همین دلیل نباید اجازه داد به حکومت برسند یا مسئولیتی داشته باشند، برخی دیگر، به پیروی از نظام سوسیالیستی و نظم سیاسی کمونیستی‌، معتقد بوده و هستند که حاکمان و مدیران باید از «طبقه پرولتاریا» یا طبقه کارگر و قشر گرسنه و محروم جامعه باشند و به هیچ وجه نباید به سرمایه‌داران و طبقات بالای اجتماعی اجازه داد که به حکومت برسند یا مسئولیتی داشته باشند.

حجت الاسلام شریفی تصریح کرد: «طبقاتی‌اندیشی» نقطه مشترک دو مکتب سیاسی به ظاهر متضاد، یعنی نظم سیاسی لیبرالی و نظم سیاسی سوسیالیستی، است، هر چند عملاً، در نظام‌های سوسیالیستی و تک‌حزبی، سران حزب و دبیرکل و اطرافیان او هستند که تصمیم نهایی را به نام توده‌ها و به نام طبقه کارگر می‌گیرند و در نظام‌های دموکراتیک نیز سرمایه‌داران و ثروتمندان‌اند که طبقه متوسط را به خدمت خود گرفته و اهداف و خواسته‌های بی‌پایان خود را از طریق سیاستمداران و نظامیان و اهالی رسانه و هنر دنبال می‌کنند.

رئیس دانشگاه قم ادامه داد: در مقابل، نظم سیاسی اسلام‌پسند، اساساً یک «نظم سیاسی طبقاتی‌اندیش» نیست و معیار ارزش در نظم سیاسی اسلام، عدالت‌محوری، ظلم‌ستیزی، رسیدگی به محرومان و احقاق حقوق مظلومان است؛ «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ» (حجرات، ۱۳).

حجت‌الاسلام شریفی عنوان کرد: مدیر و حاکم اسلام‌پسند، حاکمی‌ است که هم در برابر خدا و هم دربرابر مردم، متواضع، فروتن، خاکسار و خاک‌نشین‌ است. از نگاه اسلام، کسی لیاقت حکومت و ریاست دارد که دنبال تحقق و اقامه دین و ارزش‌های الهی باشد؛ در خدمت مردم باشد؛ خیر و مصلحت دنیا و آخرت مردم را بخواهد؛ به دنبال عمران و آبادانی جامعه، گسترش عدل و خیر و مصلحت عمومی باشد و هدفی جز تعالی مردم و تقویت عزت و شرافت و کرامت آحاد مردم نداشته باشد و اینکه وابسته به چه نوع طبقه‌ای از طبقات اجتماعی باشد، اهمیتی ندارد.

/انتهای پیام