وحدت حوزه و دانشگاه؛ دیدگاه ها و راهکارها

به همت شورای تخصصی حوزوی شورای عالی انقلاب فرهنگی و با همکاری گروه جامعه شناسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) و انجمن مطالعات اجتماعی حوزه، نشست علمی «وحدت حوزه و دانشگاه؛ دیدگاه ها و راهکارها» برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، این نشست علمی با سخنرانی جناب آقای دکتر محمد محمدرضایی و نقد و بررسی حجت الاسلام و المسلمین دکتر محمدهادی مفتح و جناب آقای دکتر عبدالحسین کلانتری امروز در سالن اندیشه مؤسسه امام خمینی(ره) برگزار گردید.
در این نشست علمی دکتر محمد محمدرضایی با اشاره به نام گذاری وحدت حوزه و دانشگاه که یکی از یادگارهای حضرت امام خمینی(ره) است گفت: مقام معظم رهبری به عنوان خلف صالح حضرت امام(ره)، نیز بر وحدت حوزه و دانشگاه تأکید داشته و دارد.
وی تصریح کرد: حضرت امام(ره) درباره وحدت حوزه و دانشگاه، تعابیری را ارئه فرمودند که اهمیت این بحث را نمایان می سازد. مثلاً وحدت حوزه و دانشگاه را باعث رشد و تعالی کشور می داند و آن را ضامن استقلال کشور و حفظ اسلام می شمارد.
دکتر محمدرضایی افزود: حضرت امام وحدت حوزه و دانشگاه را به معنای ائتلاف همه ملت و اصلاح کشور را محصول وحدت دو جناح حوزه و دانشگاه می داند و ضرورت وحدت حوزه و دانشگاه را به حکم عقل و نقل ثابت می کند و معتقدند که اگر با هم متحد شویم نتیجه اش یک انرژی فوق العاده است.
وی خاطرنشان کرد: مقام معظم رهبری هم به وحدت حوزه و دانشگاه تأکید می کند و مبنای آن را در توحید و امامت می داند و مقابل آن را شرک و بت پرستی می شمارد.
دکتر محمدرضایی تصریح کرد: یکی از مشکلاتی که ما در مسئله وحدت حزوه و دانشگاه داریم، ابهام در معنای وحدت است، بنابراین ما باید تحقیق کنیم که اصولاً معنای مفهومی وحدت چیست و در این نشست بر آن هستیم که معنای روشنی از وحدت حوزه و دانشگاه از دیدگاه مقام معظم رهبری و حضرت امام(ره) ارائه نماییم.  البته افراد در تبیین فرمایشات حضرت امام و مقام معظم رهبری، اختلاف نظرهایی دارند که باید اصلاح شود.
وی با اشاره به این که حوزه و دانشگاه هرکدام تعریف خاص خود را دارند و کارکردهای هریک از آن ها معلوم است گفت: علوم دانشگاه دستآورد بشری است، برخلاف حوزه که وحیانی است. مبنای علوم دانشگاهی روش تجربی است ولی روش علوم حوزوی به گونه دیگری است.
دکتر محمدرضایی خاطرنشان کرد: از گذشته، جدایی حوزه و دانشگاه عوامل بیرونی و داخلی داشته است. دیدگاه فلسفی و تجربه گرایانه، علم گرایی و روش علمی به عنوان تنها روش کشف حقایق عالم و آموزه های نادرست کلامی کلیسا و برخورد نادرست ارباب کلیسا با دانشمندان از عوامل بیرونی جدایی حوزه و دانشگاه بوده است و عملکرد برخی از پادشاهان، ظهور مدارس جدید، ترجمه متون و علوم جدید و گاهی نقش حوزه های علمیه از عوامل داخلی جدایی وحدت حوزه و دانشگاه می باشد.
در پایان سخنران این نشست علمی با تأکید بر اینکه از دیدگاه حضرت امام خمینی(ره) معیار وحدت؛ الهی شدن و اسلامی شدن است گفت: به هر مقدار در اسلامی شدن و الهی شدن پیشرفت حاصل کنیم، به همان مقدار وحدت حاصل شده است و معیار توحید و امامت در نظر مقام معظم رهبری نیز شکل دیگری از بیان امام خمینی(ره) است.